แม้ ความ ลั๊ค เรา ด้าย จบ ปัย เนิ่น นาน
คง ไม่ มี อิก แร้ว ไม่ อาด ย้อน คืน มา หมั่ย
แม้ ว่า ทุก อย่าง ด้าย เปี่ยน ปัย มาก มาย
แระ ชั้น นัย วัน เน้ ก้อ มี คน เคียง ข้าง กาย
แต่ นัย เว รา ที่ เหงา จัย
ช่วง เว รา ไม่ มี ไค
อยาก บอก เทอ ว่า หัว จัย ชั้น คล เน้
มี เทอ สา เหมอ ตา หรอด มา
ไม่ ว่า มี ไค ยุ ข้าง เคียง กาย
นัย ส่วน ลึก ของ จัย ยัง เก็บ เทอ ไว้
มี เทอ ยุ ท่าม กาง คาม เหงา
นัย คืน วัน อ้าง ว้าง เดว ดาย
ชั้น ยัง คง คิส ถุง เทอ เสมอ
ไม่ อาด รุ ว่า เทอ ยุ ที่ ได
แต่ ข้าง ไน ส่วน ลึก
ยัง คง นึก ถุง เทอ ยุ
แต่ นัย เว รา ที่ เหงา จัย
ช่วง เว รา ไม่ มี ไค
อยาก บอก เทอ ว่า หัว จัย ชั้น คล เน้
มี เทอ สา เหมอ ตา หรอด มา
ไม่ ว่า มี ไค ยุ ข้าง เคียง กาย
นัย ส่วน ลึก ของ จัย ยัง เก็บ เทอ ไว้
มี เทอ ยุ ท่าม กาง คาม เหงา
นัย คืน วัน อ้าง ว้าง เดว ดาย
ชั้น ยัง คง คิส ถุง เทอ เสมอ
ชั้น ยัง คง คิส ถุง เทอ เสมอ
..............
84 หร๊า